Evet, ben de öyle sanardım…

Aylardır dünyadan bi haber sayılırım.. (Bi cumhurbaşkanlığı seçimi muhabbetini duydum.)
Bu bi haber olmanın tabii bazı maliyeti, getirisi, götürüsü ve iki de sebebi var;
1. 24 saatin büyük bölümü çalışarak geçiyor.. (İnsanın birden fazla işi olması ay başlarında birden fazla para kaynağının olması dışında gerçekten pek iyi bir şey sayılmaz.)
2. Neredeyse 1 yıl oluyor ki, televizyon yüzü görmüyorum. (Eskiden televizyonu gördüğüm tek mekan odamdı. Oradaki televizyonu da kardeşime devretmiştim..)

Topluluk içinde bu durum şöyle diyaloglara sebebiyet verebiliyor;

- Televizyondaki x markanın son reklamını izledin mi?
- Abi, ben televizyon izlemiyorum.
- Niye, hasta mısın?

Peki, bu enteresan televizyon konusuna nereden geldik…
Düygü Hanım blog’unda vakti zamanında “Ben televizyon izlemiyorum, dattebayo!” diye bir bildiride bulunmuş, (ve ki rezalete bak, ben daha yeni okuyorum!)
Bildirisindeki anime kısımları geçip, ilk paragrafa odaklanırsak; bendeniz bir 22 dakikalik diziler manyağı olarak 24, Heroes, Prison Break, House M.D., Smallville ve Family Guy tarzında zilyon tane dizi ve bir o kadarda Youtube videosuyla anladım ki; evet ben de bir “televizyon” izleyicisiyim.