Taksileri ve şöförlerini günden güne sevmemeye başladım. Dün de kendi kafamda bu sevimsizliğin nedenlerini madde madde oluşturdum;
“Müşteri her zaman haklıdır” görüşüne katılmazlar, hangi yoldan gitmek isterlerse, o yoldan giderler, uzun-kısa fark etmez.
Üzerlerinde kesinlikle bozuk para bulundurma gibi marifetleri olmazlar.
Ülkede biri hapşursa kriz olsa bir tek kendilerini etkilediğini sanırlar.
Kendilerinden başka usta şöför yoktur, minibüscülerle sürekli kan davalı gibidirler.
Yolda iki müşteri bekliyor diyelim; biri erkek diğeri kadın. Mutlak suretle kadın müşteriyi alırlar.
Senin rahatsız olup, olmadığın umurlarında olmadan arabayı sigara dumanıyla doldurabilirler.
Tepelerinde “Taksi” yazılı tabelaları hala kullanmayı öğrenemediler; boş ve müsaitken ışık yanar, doluyken ışık söner!
…