Dün kapıma mahalledeki çocuklar geldi.. Sandım ki önümüzdeki Ramazan Bayramı için prova yapıyorlar
Yüzlerinde vampirimsi bir makyaj, üstlerinde garip garip kostümler görünce bunun bir prova olmadığını anladım.
Kapıyı açar açmaz, “şeker ya da şaka�? diye bağırmaya başladılar. Sonradan anladım ki, Halloween Türkçe’siyle Cadılar Bayramı’nı kutluyorlar. Neyse ki evde şeker/çikolata falan vardı verdim, gittiler..

Sonradan aklıma geldi; bizim kültürümüzde cadılar bayramı diye bir şey yoktur ki.. Zaten cadı diye bir şey yoktur, ki bayramı olsun…
Bu apartmanda üç yıldır oturuyoruz. Yani toplam 6 dini bayram eder. Bunca bayramda yüzlerini görmediğim çocukları şimdi Cadılar Bayramı’nı kutlarken görüyorum.

Aşırı milliyetçilik yapmak istemiyorum ama bu duruma kültür yozlaşmasından başka ne denebilir ki…

Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikayet ölümden olsun.

Cahit Sıtkı Tarancı