Taksileri ve şöförlerini günden güne sevmemeye başladım. Dün de kendi kafamda bu sevimsizliğin nedenlerini madde madde oluşturdum;
“Müşteri her zaman haklıdır” görüşüne katılmazlar, hangi yoldan gitmek isterlerse, o yoldan giderler, uzun-kısa fark etmez.
Üzerlerinde kesinlikle bozuk para bulundurma gibi marifetleri olmazlar.
Ülkede biri hapşursa kriz olsa bir tek kendilerini etkilediğini sanırlar.
Kendilerinden başka usta şöför yoktur, minibüscülerle sürekli kan davalı gibidirler.
Yolda iki müşteri bekliyor diyelim; biri erkek diğeri kadın. Mutlak suretle kadın müşteriyi alırlar.
Senin rahatsız olup, olmadığın umurlarında olmadan arabayı sigara dumanıyla doldurabilirler.
Tepelerinde “Taksi” yazılı tabelaları hala kullanmayı öğrenemediler; boş ve müsaitken ışık yanar, doluyken ışık söner!
…

Yaşlanıyorum ben ya..
Eskiden, ki eskiden dediğim geçen sene..
Manyak gibi Marilyn Manson dinlerdim, hatta uzun bi süre Google’da Türkçe sayfalarda Marilyn Manson diye arattığınızda ilk sonuç olarak benim last.fm profili gelirdi.
Şimdi Masstival muhabbetine The Climb‘ı indirdim, denemelik bakim nasıl bi’şeymiş diye bu bile gürültülü geldi.
Saatin sabaha karşı 4 olması ve benim şirkette sabahlıyor olmamla bir alakası yok bunun.
Bildiğin erken yaşlılık belirtisi.