Bugün Atam’ı gördüm… Saat dokuzu beş geçe…

Yolda yürüyordum ki, sirenler çaldı. Başımdan aşağıya kaynar sular dökülür gibi oldum ve durdum. Gözlerimi kapattım, 29 Ekim’de izlediğim Sarı Zeybek belgeselinden görüntüler gözümün önünden bir film şeridi gibi geldi geçti…

Can Dündar’ın dediği gibi..
Oysaki onu hiç görmedim.. Onunla hiç konuşmadım.. Sesini çızırtılı ses kayıtlarından biliyorum..
Belki de kişisel hayatı hakkında bilmediklerim O’nun inkilaplarınden, devrimlerinden, düşüncelerinden ve fikirlerinden çok daha fazla…
Dimitrakopulo marka rakısına olan merakı, Savarona yatını, kız kardeşi Makbule Hanımı ve Şemsi Efendi Okulu’ndaki Mustafa Hocayı bilmiyorum…
Ama onu görüyorum, onu tanıyorum…
İlelebet…

“Beni görmek demek mutlaka yüzümü görmek değildir. Benim düşüncelerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız, bu yeterlidir. “
Gazi Mustafa Kemal